Comité van aanbeveling

Mathilde blijft boeien

Wat maakt Mathilde zo boeiend dat een 25-tal kunstenaars zich heeft ingespannen om haar treffend in beeld te brengen voor de expositie Mathilde in Ruurlo? Mathilde blijft boeien als levend kunstwerk. Ook nu nog, meer dan 40 jaar na haar mysterieuze afscheid van het leven.

Foto: Uitgeverij Lecturis

Lisette de Zoete zegt daarover in haar boek ‘Mathilde, Muze, Mythe, Mysterie’ onder meer het volgende:

“Wanneer ik naar Mathilde kijk, zie ik een creatie vol symboliek. Haar uitingen konden niet anders dan bewust refereren aan sprookjes, mythologieën en de kunstgeschiedenis. Mathilde doet mij denken aan Boticellis’ ‘Geboorte van Venus’. Aan de Prerafaëlieten: stijlvol, theatraal en zelfbewust. Mathilde lijkt uit een schilderij van John Everett Millais of van John William Waterhouse te zijn gestapt. In het zijn van de Muze werd zij etherisch, tijdloos. Wat ik zie is een bewuste creatie vol mysterieuze schoonheid.”


In zijn boek ‘Schilderswijk en Society’ beschrijft Adrian Stahlecker gedetailleerd hoe Mathilde er bij hun eerste echte ontmoeting uitzag:

“Zij droeg een groen lederen robe met een gouden bladerenmotief met een decolleté tot aan haar navel. Vanuit haar middel liep een rok wijd uit. Het geheel deed denken aan de weelderige kleding van Koningin Elisabeth I van Engeland. Haar houding was dan ook zonder twijfel koninklijk te noemen. Het gezicht was bleek en transparant met aan de slapen een gloed van onderhuidse blauwe adertjes. De wenkbrauwen waren afgeschoren en vervangen door twee dunne gele strepen die ook de felrood gestifte sensuele mond omlijnden. De grijsgroene ogen waren niet groot, maar omdat ze aan de binnenkant van het ooglid en enkele millimeters daaronder witte schmink had aangebracht, leken ze echter groter. Daaronder had ze zwarte potloodstrepen getrokken waaraan kunstig een woud van valse oogharen was geplakt. De ogen waren omringd door een regenboog van kleuren die van rood tot blauw, geel en paars liepen en hadden de vorm van de vleugels van een vlinder. Haar dikke blonde lokken waren in een Gretchenkapsel gevlochten en opgerold tot over haar oren.”


Lees ook wat de kunstenaars daarover zeggen in hun statements op deze website. Zo zegt Roeland van der Kley, wiens drieluik prachtig tot zijn recht komt in de Dorpskerk van Ruurlo:

“Mathilde inspireerde en vernietigde tegelijkertijd. Wie het hele verhaal door een luchtige bril kan bekijken, ziet de contouren van een dolle operette met prachtige kostuums, schitterende schilderkunst, drama en spektakel. Mathilde maakte meer los dan voorzien. Toen, en vandaag de dag nog steeds.”


We waarderen het initiatief om Mathilde centraal te stellen op een heel bijzondere en gewaagde expositie. Zij verdient het! We raken niet over haar uitgepraat. We zijn dan ook heel benieuwd naar de verhalen die we ook tijdens de Expositie Mathilde in Ruurlo weer zullen horen!

Het Comité van Aanbeveling:
* Adrian Stahlecker, kunstschilder en goede vriend van Mathilde
* Imca Marina, zangeres, schilderes, maar vooral goede vriendin van Mathilde
* Lisette de Zoete, auteur van ‘Mathilde, Muze, Mythe, Mysterie’