Roeland van der Kley

Roeland van der Kley

Voor zover bekend is er nog nooit een drieluik geschilderd over het leven van de wonderbaarlijke dame Mathilde den Doelder. Dat was voor mij de reden om een dergelijk drieluik te gaan maken en dit te presenteren op haar 80-ste verjaardag in haar geboorteplaats Terneuzen. Tijdens die manifestatie, onder de titel ʻMathilde komt thuisʼ werd het drieluik onthuld door Mathildeʼs jongste zus Cerila. De kleindochter van Cerila, Daisy, heeft model gestaan voor het eerste schilderij waarop Mathilde als 5-jarige staat afgebeeld in het behoudende Zeeuws Vlaanderen van toen. De klederdracht poppen stellen de zwijgende massa voor.

Mathilde – drieluik

Eigenlijk moet je dit schilderij zien door de ogen van een kind. De poppen vertegenwoordigen tevens haar jonge belevingswereld waarin alles nog een mooi sprookje leek. Haar pop staat in schril contrast met wat je op de achtergrond ziet. Zo ook haar vrolijke kleurrijkheid hang naar aandacht en haar vrijheidsideaal.

Op het middelste schilderij zie je Mathilde staan op de Scheldedijk met op de achtergrond de stad (Terneuzen). Ze kijkt naar de overkant waar het gras toch altijd net iets groener leek. Ze gaat de stad verlaten. Voorgoed. Amsterdam lonkt. Op de achtergrond zie je het oude postkantoor van Terneuzen waar ze heel vaak kwam. Dat postkantoor was, voor de stad, het venster naar buiten. Daar kwamen berichten, pakjes en boodschappen aan uit de ʻoverkantʼ en werden er dito zaken naar de overkant verzonden. Per boot, want de Scheldetunnel bestond toen nog niet. Hierdoor werd Zeeuws Vlaanderen altijd een beetje gezien als on-Nederlands. Een soort van niemandsland.
De zwarte raaf staat symbool voor de verkondiger van het nieuwe avontuur. Maar ook als voorbode voor de dood.

Op het derde schilderij is de sterfscène te zien in Amsterdam aan de Weteringschans nummer 22. Moord of zelfmoord. Niemand weet het. Haar sterfkamer is vergeven van de klaprozen en papavers waar Mathilde zo dol op was. Haar pop gaat mee naar de hemel. De pop die symbool staat voor haar onmogelijke droom die uitkwam. Ten koste van alles…
Ze werd de muze van Carel Willink, maar ook de nagel aan zijn doodskist. Mathilde inspireerde en vernietigde tegelijkertijd. Wie het hele verhaal door een luchtige bril kan bekijken ziet de contouren van een dolle operette met prachtige kostuums, schitterende schilderkunst, drama en spektakel. Op de achtergrond klinkt het Mathildelied van Marjol Flore. Zwoel en Jazzy. Mathilde maakte meer los dan voorzien. Toen, en vandaag de dag nog steeds.

www.atelierroelandvanderkley.nl


Ander werk van Roeland van der Kley:

Mathilde in de hemel