Anouk Slegers

Anouk Slegers

Mathilde, “The Wounded Muze”, in haar hand een thyrsus met pijnboomappel als symbool van de geestelijke spirit. The Maanmuze, die een zon nodig had om te stralen, wordt begeleid door twee gewonde katten als verwijzing naar haar zelf verklaarde status als ‘de stoeipoes van Willink’.
De tijd tikt, het is 5 voor 12, een lover’s eye als symbool van haar liefde en obsessie voor Carel Willink.

Part of my new serie “The Journey”. Depicting our varied roads we have to take through life with all challenges that come with it. It’s about growing up and living in a world that is broken, trauma, fear, loneliness and the strength to survive. And the believe that we will somehow manage to get part of what we once dreamt of. With a level of optimistic hope we step through life. All of which finally determines our behaviour.

Toen Anouk 14 jaar geleden met haar gezin naar Spanje verhuisde, kon ze haar passie voor schilderen nieuw leven inblazen. Lessen volgen bij de klassiek geschoolde leermeester Juan Bejar, heeft haar voorliefde voor de oude meesters techniek versterkt.

Een fragment uit een van de brieven van haar leermeester:
“Het werk van Anouk is groots in zijn kleinheid zowel in compositie als in kleur en vooral, voor mij het allerbelangrijkste, qua inhoud. Deze is suggestief en mysterieus zoals de schilderijen van Magritte, de literatuur van Kafka, de interpretaties van van Freuds dromen. Haar schilderijen zetten je aan het denken en bevatten een sterk poëtisch surrealisme. Ze plaatst historische personages in de hedendaagse tijd en schrikt niet terug voor het toevoegen van elementen die voor een disbalans en tegenstrijdigheid zorgen, hetgeen haar schilderijen interessant maakt.”

De series variëren van surrealistisch tot magisch realistisch. Elk doek heeft een diepere betekenis en bezit meestal een vleugje humor. Haar kleurstellingen maken het werk eigentijds.

Tijdens de Landelijke van Gogh Schilderwedstrijd won ze de 4e prijs uit meer dan 1000 inzendingen en exposeerde ze in het Bredase Museum. De sterke eigenheid en symbolische details werden door de jury een verademing genoemd.

Ze exposeert regelmatig in Spanje en Nederland. Graag vertaalt ze in samenspraak met opdrachtgevers de symboliek uit hun leven naar een schilderij.

Ander werk van Anouk Slegers:

Op ‘The Last Call‘, gebaseerd op het schilderij ‘De Aanval’ van Carel Willink, staat Mathilde afgebeeld als hybride verschijning. Hier wordt de nadruk gelegd op haar grote wens zichzelf te redden uit haar depressie nadat Willink haar had verlaten, door te willen zwemmen met dolfijnen. De bedreigende omgeving heb ik gebruikt om de psychische nood waarin ze verkeerde, uit te beelden.
Was de zeemeermin de hallucinatie van vermoeide zeelieden? Bracht Mathilde met haar verschijning het hoofd van Willink op hol toen hij het zo hard nodig had. Werd ze langzaam het symbool voor de vernietigende kracht van haar eigen verleiding?

Op ‘Check Mate‘ zien we Mathilde als beschadigd persoon. De tragiek wordt versterkt door de toegevoegde neushoorns (afkomstig van een van de schilderijen van Willink, ‘Neushoorn in het parc des Sceaux,1956’), gebruikt als symbolische verwijzing naar haar eenzaamheid en wispelturigheid, maar ook pijn en verdriet. De koning heeft haar schaak gezet (omgevallen koningin) en staat hoog boven haar te triomferen op een schommel.
De rode rozen symboliseren de liefde die ooit was.

www.anoukslegers.nl